TÜRKİYE'DE NELER YAPILMALI: ÜRÜNE YÖNELİK STRATEJİ

Elektronik sektörünü dışarda tutarsak, ülkemizde asıl iş konusu havacılık olan beş şirket vardır. Bunlar TUSAŞ; TAI, TEI, ROKETSAN ve ELROKSAN'dır. Bunlara, Hava Kuvvetleri'nin Ankara, Eskişehir ve Kayseri'deki Hava İkmal Bakım Merkezlerini, Kara Kuvvetleri'nin 901. Hava Aracı Ana Depo ve Fabrika Komutanlığı'nı, Türk Hava Yolları, Türk Hava Kurumu gibi, havacılık konusunda, küçümsenmeyecek oranda uzmanlık birikimi olan kuruluşları da eklemek gerekir. Hava taşıtlarının performanslarını büyük oranlarda etkileyen güdüm kontrol elektroniği üzerinde çalışmalar yapan ASELSAN, MIKES gibi kuruluşlar da Türkiye'deki havacılık konusuna yakın kuruluşlardır. Bilindiği kadarıyla bu kuruluşlarda belirli bir düzeyin üstünde, havacılıkta kulanılan mamullerin özgün tasarımını ve mühendisliğini yapma yeteneği bulunmamaktadır. TAI ve ROKETSAN'da, araştırma-geliştirme ve mühendislik yeteneğinin kararlı bir biçimde yükseltilmesine önem verilmesi, belirtilmesi gereken olumlu bir noktadır. Ancak bu çabanın başarıya ulaşması için bu ve benzeri kuruluşların, Silahlı Kuvvetler ve konu ile ilgili diğer kamu kuruluşlarınca, belirlenecek tutarlı ve gerçekçi politikalar çerçevesinde desteklenmeleri gerekir. Havacılıkta büyük yatırım isteyen geliştirme çabaları için devletin yönlendiriciliği ve fon ayırması gerekli olmaktadır.

Uçak yolculuklarımızda, havalimanına girdiğimiz andan itibaren çevrede havayolu üniformalı birçok insan görürüz. Ne iş yaptıklarını detaylı olarak bilmediğimiz ve “Yer Hostesi” olarak adlandırmayı alışkanlık haline getirdiğimiz bu insanların yaptığı işin tam adı “Yolcu Hizmetleri Memurluğu”dur.

Yolcu Hizmetleri Memuru’nun yaptığı işi genel olarak tanımlamak gerekirse; yolcunun terminale girdikten sonra uçağa binene kadar ve uçaktan indikten sonra terminali terk edene kadar geçen süreçlerde havayolu şirketiyle ilgili tüm işlemleri diyebiliriz.

Bu işlemler, gerçekleştirildikleri noktalara göre 3 ana başlık altında toplanabilir:

Bundan yaklaşık 2,5 yıl önce, yine aynı başlıkla bir makale yazmıştım.(bknz. Nasıl Uçak Teknisyeni Olunur?) Tabii ki o makale, o günün şartlarına göre yazıldığı için güncelliğini kısmen yitirdi diyebiliriz. Hatırlayacağınız üzere, o günün şartlarında Uçak Teknisyeni olmak, sadece ve sadece havacılık ile alakalı okullardan mezun olmaktan geçiyordu. Ancak bugün durum değişti ve konuya TYP olarak adlandırılan “Tenisyen Yetiştirme Programı”ndan mezun arkadaşlarımızda dahil oldu. Dolayısı ile makaleyi güncellemek te vacip oldu.

Bu yazımda, sizlerin de katkı yapabileceğinizi düşündüğüm, zaman zaman polemik konusu yapılan bir hususu dile getirmek istiyorum.

Havacılık mesleğini icra eden her kategoriden teknisyenin beklentileri mutlaka farklı olacaktır. Bazıları mesleğinin gerektirdiği maddi getirinin daha fazla olmasını, bazıları bu mesleği yapıyor olan kişiler arasında kariyer olarak yükselmeyi ve bazıları da mesleğin getireceği havanın peşinde olmayı düşünüyor olabilir. Bu örnekleri kişisel bazda çoğaltmak mümkün.

Şimdi bu konuyu şöyle ele alabiliriz: