Bir insan, durup dururken nefretin eşiğine gelebilir mi? Hatta severken nefret edebilir mi? Hakikaten aşk ve nefret kardeş midir ve ikisini birbirinden ince bir çizgi mi ayırır? Bakalım neymiş nefretin anatomisi?
Bir YGS yi daha tamamladık bugün. Net rakkamı bilmesem de, yaklaşık 1800000 kişi ter döktü kafa patlattı desek çok da abartmış olmayız. Oysaki bu sınavdan ve etkilerine maruz kalan insan sayısı yukarıda telaffuz ettiğimiz rakamdan çok fazla.
Çember çevrilir,
Su musluktan içilir,
Ağaçlara tırmanılırdı.
Bebekler bezden,
Silahlar tahtadan,
Resimler kömür karasından yapılırdı.
Zamansız rastlantılarda tanışırdık hep seninle,
Ve ümitsiz bir aşka düşerdim.
Sen uzak bir kente göçerdin
Bense gelecek rastlantıya değin,
Seni özlerdim...
Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir bölüm vardı... ?
Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiye edilen bir metod vardı içinde... Deniyordu ki;
"arada bir, çok bunaldığınızda, hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze töreninizi düşünün"...??